De OK is inmiddels mijn tweede thuis
Haar dagelijkse rit naar werk duurt nog geen half uur, terwijl het eenmaal aangekomen voelt alsof ze een geheel andere wereld binnenstapt. “De OK is inmiddels mijn tweede thuis. Ik ben dertig en loop hier al zes jaar rond. De eerste drie jaar in opleiding en inmiddels drie jaar als gediplomeerd anesthesiemedewerker.”
Tijdens haar HBO-V wist ze, de verpleegafdeling is het niet voor mij. Al vroeg in haar opleiding begon ze zich te oriënteren op andere richtingen. IC, SEH, anesthesie, alles kwam voorbij. De keuze voor anesthesie voelde uiteindelijk het meest vanzelfsprekend. Haar verpleegkundige achtergrond hielp daarbij. “Ik had al technische vaardigheden en een stevige basis anatomie en fysiologie in mijn rugzak. Toch benadrukt ze dat je zonder verpleegkundige ervaring net zo goed het vak kunt leren, zolang je gemotiveerd en nieuwsgierig bent.
Rust in de hectiek
Voor haar zit de ideale werkdag vol afwisseling. Acute zorg, onverwachte situaties, diensten in de avond of het weekend: dat is precies waar ze energie van krijgt.
“Ik houd van die hectiek. Je moet scherp blijven, dat maakt het juist mooi.”
Wat haar aanspreekt in het vak is de zelfstandigheid. “Ik werkt nauw samen met de anesthesioloog, tegelijk neem ik ook mijn eigen beslissingen. Bij het toedienen van medicatie tijdens de narcose maak ik vooraf afspraken en daarna handel ik zelfstandig. En als er iets anders loopt dan verwacht, staat er altijd een team klaar om te helpen.”
Techniek die nooit stil staat
In een relatief nieuw ziekenhuis als Amphia verandert de techniek continu. Nieuwe beademingsmachines, vernieuwde materialen, apparatuur die steeds verder wordt doorontwikkeld.
“Die innovatie in techniek vind ik mooi. Zo blijf je vernieuwen en ontwikkel ik mijzelf ook. Bij elke vernieuwing wordt uitleg gegeven, door de firma of tijdens een klinische les, terwijl de echte leercurve ontstaat door het daadwerkelijk doen
.
Ruimte en vertrouwen vormen de basis
Leren blijft vanzelfsprekend
Opleiden en ontwikkelen zit diep in de cultuur van Amphia. Collega’s kunnen klinische lessen volgen, zich specialiseren in cardiothoracale chirurgie of sedatie, of zich ontwikkelen richting praktijkbegeleiding. Ook is er ruimte voor eigen initiatieven.
“Ik heb extern een cursus medische hypnose gedaan en Amphia regelde dit. Tijdens jaarlijkse gesprekken wordt altijd gevraagd naar je ambities, tergelijkertijd
Balans door vrijheid
Met een vier keer negenurige werkweek heeft ze drie dagen vrij. “Dat voelt als luxe. Het zelfroostersysteem helpt daarbij: in drie rondes geef je je wensen door, en meestal pakt dat goed uit.
“En als het toch niet past, ruil je gewoon. Dat kan bijna altijd.” Voor bereikbaarheidsdiensten moet ze binnen een half uur in het ziekenhuis zijn. “Voor mij is dat goed te doen. Collega’s die verder wonen, kunnen gebruikmaken van een kamer in het ziekenhuis.”
Samen werken, samen lachen
De afwisseling in samenwerking op de OK is groot. Ze werkt met chirurgen, anesthesiologen, operatieassistenten en recoveryverpleegkundigen. Het team is jong en divers, met veel humor en relativering. “Er is altijd ruimte voor een grap, als het kan natuurlijk. Daar hou ik van.”
Eén patiënt tegelijk
Waar veel mensen denken dat werken op de OK stressvol is, ervaart zij het juist als overzichtelijk.
“We hebben altijd één patiënt tegelijk. Dat is je focus op dat moment. Dat geeft mij rust.”
Mocht er iets onverwachts gebeuren, zoals een acute keizersnede, dan staat er meteen een team klaar. Overleg en teamwork zijn daarbij cruciaal.
Techniek, vertrouwen en een beetje magie
Het mooiste aan haar werk is de combinatie van mens en techniek. Het contact met patiënten is kort en in dat korte moment moet ze vertrouwen opbouwen. Mensen zijn zenuwachtig en juist dan kan zij het verschil maken.
“Dat moment waarop iemand je aankijkt en je voelt: ja, ik vertrouw je… dat blijft bijzonder.”
Daarna komt het technische deel: beademing, medicatie, bloedverlies opvangen. Die snelle wisseling maakt het werk voor Amy interessant.
Voor wie twijfelt
Voor wie houdt van techniek, actie, verantwoordelijkheid en werken in een hecht team, is het een perfecte keuze. Dit vak is minder geschikt voor wie langdurig patiëntencontact wil.
“Het werk verandert continu. Saai wordt het echt nooit.”