In één jaar tijd meer dan 100 operaties mogen doen, dat is heel waardevol

Coert werkt dagelijks op de operatiekamer en voert inmiddels zelfstandig de meeste bypassoperaties uit. Dat kan omdat Amphia een groot hartcentrum is met veel operaties en omdat het team bewust investeert in opleiden. “Je leercurve gaat hier echt de lucht in,” vertelt hij. “Omdat ik zoveel kan opereren, groei ik snel. En dat moet ook. Als ik straks hartchirurg ben, moet ik alle handelingen beheersen.”Dat vertrouwen krijgt hij niet alleen van chirurgen, maar ook van patiënten. “Opereren doe je met elkaar. Het is één grote teamprestatie.”

In Amphia is opleiden breed gedragen. Niet alleen de opleider, maar alle chirurgen en operatieassistenten helpen mee. “Het maakt niet uit met wie je op de OK staat; iedereen neemt je mee.”Doordat het team ervaren, laagdrempelig en hecht is, durft Coert steeds meer zelf te doen. “Zo leer ik stap voor stap alle handelingen die ik moet beheersen om zelfstandig te kunnen opereren. En als ik het dan zelf kan en mag doen, weet ik: als ik ergens over twijfel, staat er binnen twee minuten iemand naast me. Dat maakt dat ik nu zelfstandig kan opereren, maar me nooit alleen voel. Ook de sfeer helpt daarbij. “We werken hard, maar er is ook veel lol. De sfeer is relaxed. Gewoon samen de schouders eronder.”

Patiëntveiligheid staat voorop en patiënten horen altijd wie hun operatie uitvoert. Dat AIOS in Amphia veel opereren, blijkt in de praktijk geen belemmering. “Mensen denken soms dat een arts in opleiding slechtere resultaten zou geven. Het tegendeel is waar. Ze weten veel en zijn extreem aandachtig. Bovendien heb je juist altijd een dubbele controle: een jonge chirurg én een ervaren vangnet.”Volgens Daan heeft nog geen enkele patiënt ervoor gekozen om de AIOS niet te laten opereren. “Dat zegt genoeg over het vertrouwen dat hij uitstraalt. Dat is ook belangrijk in het leertraject.”

Coerts liefde voor het vak begon in Zuid-Afrika, waar hij een coschap op de cardiothoracale chirurgie liep. Toch wilde hij weten hoe hartchirurgie in Nederland voelde. De liefde voor het vak bleef en na een aantal jaar werken als basisarts kwam hij in opleiding tot cardiothoracaal chirurg. Tijdens een meeloop dag in Amphia merkte hij direct dat dit ziekenhuis anders was. “Ik voelde toen al: als zij de opleiding krijgen, wil ik hierheen om een deel van mijn opleiding te volgen. Het volume is groot, de sfeer is goed en iedereen is benaderbaar.” Toen de opleiding in Amphia van start ging, was hij er snel bij. “Dat was een slimme zet,” zegt hij glimlachend.

De lijnen zijn kort, evaluaties zijn concreet en aanpassingen worden direct doorgevoerd. “We hadden een evaluatie met de centrale opleidingscommissie. De week erop regelden we al een vaste klinische dag. Dat vind ik sterk: er wordt meteen iets mee gedaan.” Ook op de OK wordt voortdurend geleerd. “Na elke operatie bespreken we hoe het ging. En als ik een beoordeling nodig heb voor mijn opleiding, dan regelen we dat.”

Met een jong gezin in Utrecht is het soms puzzelen. Het team denkt daarin actief mee. “Ik doe vaak woensdag dienst, zodat ik donderdag vrij ben. Zo kan ik donderdag thuis zijn voor de kinderen en kan mijn vrouw naar Den Haag voor haar werk. Dat soort dingen kun je hier gewoon bespreken.”Weekenddiensten zijn beperkt en flexibel, waardoor hij ook ruimte houdt om te sporten en tijd met zijn gezin door te brengen.

Het nieuwe ziekenhuis draagt bij aan het werkplezier. “Alles is modern: de apparatuur, de eenpersoonskamers. Het werkt gewoon prettig.”Maar het belangrijkste blijft de cultuur. “Er is veel respect, maar geen stugge hiërarchie. En iedereen is positief over opleiden en blijven leren. Dat voel je elke dag.”