Je bouwt echt een band op met patiënten. Dat maakt dit werk zo waardevol.

Na haar mbo-verpleegkundeopleiding ging Lieke aan de slag op een revalidatieafdeling. Daar kwam ze voor het eerst in aanraking met dialysepatiënten. “Wij brachten patiënten van en naar de dialyseafdeling,daardoor werd mijn nieuwsgierigheid gewekt. Ik wilde weten hoe het werkte en ben me erin gaan verdiepen. Toen ik de vacature bij Amphia voorbij zag komen, voelde dat direct als een mooie volgende stap.”

Ook een persoonlijke ervaring speelde mee in haar keuze. Haar opa was jarenlang dialysepatiënt. “Juist daarom vond ik het bijzonder om nu zelf aan het bed van dialysepatiënten te staan.”

In maart rondde Lieke haar opleiding tot dialyseverpleegkundige succesvol af. Dat ging niet vanzelf. Omdat ze voornamelijk ervaring had in de revalidatiezorg, moest ze zich veel nieuwe kennis eigen maken. “Ik moest niet alleen alles leren over dialyse, maar ook een grote stap zetten in het klinisch redeneren. Methodieken zoals de ABCDE-systematiek waren voor mij nieuw. Dat maakte de opleiding soms pittig, maar door veel te oefenen en met hulp van collega’s ben ik daarin enorm gegroeid.”

Die ontwikkeling ziet ze nu als één van haar grootste groeistappen. “Ik heb een sterkere klinische blik ontwikkeld. Daarnaast heeft de opleiding me geleerd om door te zetten wanneer iets niet meteen lukt.”

Volgens Lieke is dat juist wat het vak zo interessant maakt. “Iedere patiënt reageert anders op een behandeling. Je bent continu aan het observeren en klinisch aan het redeneren. Gaat het goed? Moet er iets aangepast worden? Waarom gebeurt er iets? Dat maakt het werk uitdagend.” Een dialysebehandeling duurt gemiddeld drie tot vier uur. Tijdens die behandeling houden verpleegkundigen patiënten voortdurend in de gaten. “Je bewaakt continu het proces. Er kan altijd iets veranderen, bijvoorbeeld een lage bloeddruk of iemand die zich niet lekker voelt. Je moet scherp blijven.”

Waar een patiënt op veel afdelingen maar kort verblijft, zien dialyseverpleegkundigen hun patiënten vaak meerdere keren per week. “Je bouwt echt een band op. Sommige patiënten zie je drie of vier keer per week. Dan weet je hoe het met hun familie gaat, vraag je hoe hun vakantie was of vragen zij weer dingen over jou. Dat maakt het contact heel persoonlijk.”

Juist die langdurige relatie maakt het werk waardevol, maar soms ook emotioneel. “Wanneer een patiënt verslechtert of overlijdt, raakt dat je natuurlijk. Zeker als je iemand al jarenlang kent. Gelukkig praten we daar als team met elkaar over.”

Wat Lieke positief verraste aan Amphia, zijn de vele mogelijkheden om jezelf te ontwikkelen. “Je blijft hier leren. Zodra je interesse toont, wordt er meegedacht over cursussen of opleidingen die daarbij passen.” Zelf begeleidt ze inmiddels een collega in opleiding en volgt ze een training op het gebied van didactisch coachen. “Dat vind ik leuk. Ik ben graag bezig en krijg hier echt de ruimte om me verder te ontwikkelen en nieuwe dingen op te pakken.”

Daarnaast werkt iedere dialyseverpleegkundige mee in één of meerdere werkgroepen. Lieke houdt zich onder andere bezig met de patiëntennieuwsbrief, social media en contacten met patiëntverenigingen. “Daardoor blijft je werk afwisselend en krijg je de kans om mee te bouwen aan de verdere ontwikkeling van de afdeling.”

Met ongeveer zestig dialyseverpleegkundigen is het team groot, maar volgens Lieke voelt het tegelijkertijd heel betrokken. “We helpen elkaar altijd. Als iemand ondersteuning nodig heeft, staat er direct iemand klaar. Je doet het echt samen.”

Ook buiten werktijd worden regelmatig activiteiten georganiseerd. “We gaan bijvoorbeeld samen uit eten, organiseren teamuitjes en spreken soms ook buiten werktijd af. Dat versterkt de band met collega’s en zorgt voor een fijne sfeer.”

Voor verpleegkundigen die twijfelen over een specialisatie heeft Lieke een duidelijke boodschap. “Het is anderhalf jaar stevig investeren, maar je krijgt er ontzettend veel voor terug.”