Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik er alleen voor stond.

Toen Marijn net op de IC werkte, moest hij nog zijn weg vinden binnen de complexe zorg. Nu merkt hij hoeveel hij is gegroeid. "In het begin ben je vooral bezig met wat je allemaal moet weten en leren. Inmiddels handel ik veel meer op basis van ervaring. Ik heb kennis opgebouwd, meer ervaring en vertrouw op wat ik kan." Die ontwikkeling merkt hij vooral tijdens acute situaties, waarbij snel schakelen essentieel is. "Als er iets gebeurt, blijf ik rustig. Ik werk stap voor stap volgens vaste methodes. Dat had ik als startende verpleegkundige niet verwacht. Juist die persoonlijke ontwikkeling maakt me trots."

Hoewel de IC en de Spoedeisende Hulp allebei onder de acute zorg vallen, zijn het volgens Marijn twee totaal verschillende werelden.

"Op de IC begeleid je patiënten vaak gedurende een langere periode. Je verdiept je in complexe zorgvragen en volgt het ziekteverloop van dichtbij. Op de Spoedeisende Hulp is de dynamiek heel anders. Daar zie je een grote variatie aan patiënten en moet je voortdurend schakelen tussen verschillende situaties."

Juist die afwisseling trekt hem aan. Van ernstig zieke patiënten tot patienten die snel geholpen kunnen worden: geen dienst is hetzelfde. "Op de IC zijn veel situaties zwaar en intensief. Op de Spoedeisende Hulp heb je juist veel kort contactmomenten. Die combinatie van verdieping en afwisseling maakt het werk voor mij zo interessant."

Dat acute karakter is precies waarom Marijn ooit voor dit vak koos. "Juist wanneer een patiënt in een kritieke situatie binnenkomt, vind ik mijn werk het meest uitdagend. Op zulke momenten moet alles samenkomen: kennis, samenwerking en snel handelen."

Toch draait zijn werk niet alleen om medische handelingen. "Als ik aan het einde van een dienst terugkijk en patiënten goed heb kunnen helpen, fijn met collega's heb kunnen schakelen en we er met elkaar een goede dienst van hebben gemaakt, dan ga ik met een goed gevoel naar huis."

Ondanks de soms heftige situaties speelt lachen een belangrijke rol op de werkvloer. " Humor vind ik heel belangrijk. Zeker in de acute zorg. Op het moment dat er gehandeld moet worden, is iedereen volledig gefocust. Maar een grapje tussendoor kan er juist voor zorgen dat de spanning even wegvalt." Volgens Marijn zorgt dat niet alleen voor ontspanning, maar ook voor verbinding binnen het team. " "Verpleegkundigen begrijpen elkaar vaak al met een half woord. We maken hetzelfde mee. Dat schept een band en maakt samenwerken prettig."

Tijdens zijn opleidingen merkte Marijn hoe belangrijk collega's zijn voor zijn ontwikkeling. "Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik er alleen voor stond. Werkbegeleiders, praktijkopleiders en directe collega's helpen je echt verder. Dat geeft vertrouwen, zeker als je bezig bent met een opleiding."

Daar is hij dankbaar voor. "Tot nu toe heb ik elke opleiding die ben gestart ook afgerond. "Natuurlijk kom je onderweg uitdagingen tegen, maar juist dan merk je hoe belangrijk collega's zijn. Die steun heeft me geholpen om steeds weer de volgende stap te zetten."
 

Naast zijn werk speelt zijn gezin een belangrijke rol in zijn leven. Marijn is vader en verwacht binnenkort zijn tweede kindje. "Ik werk 32 uur en voor mij is dat de perfecte balans. Daarnaast zijn er veel mogelijkheden om diensten te ruilen als dat nodig is." Ook het werken in onregelmatige diensten ziet hij soms juist als voordeel. "Mijn weekend valt af en toe doordeweeks. Dan ga je bijvoorbeeld op een dinsdag naar een pretpark en is het heerlijk rustig. Dat zijn voordelen die veel mensen niet direct zien."

Of hij nu op de Intensive Care werkt of op de Spoedeisende Hulp, Marijn gaat nog elke dag met plezier naar zijn werk. "Ik kom eigenlijk altijd thuis met een glimlach op mijn gezicht." Dat zegt misschien wel alles. Dankzij de combinatie van uitdagende zorg, fijne collega's en de ruimte om zich te blijven ontwikkelen, voelt Marijn zich nog altijd op zijn plek binnen de acute zorg van Amphia.